คิดถึงไดอารี่เล่มนี้เหมือนเดิม ช่วงเวลาที่ผ่านมามีทั้งสุขและทุกข์ตามธรรมดาของชีวิตมนุษย์คนหนึ่ง แต่เวลาช่างผ่านไปเร็วจริงๆ แป๊บๆก็จะสิ้นปี ยังคงมีคำถามกับตัวเองเหมือนเดิมว่า ยังทำอะไรได้ไม่เต็มที่เลย แล้วการที่เราจะทำอะไรได้เต็มที่กับทุกเรื่องนี้มันยากและนานแค่ไหนน๊า
ช่วงเวลาที่มีความสุขได้กลับบ้าน ลูกชายก็น่ารักเหมือนเดิม โตขึ้นมากทำไมหนูโตได้ขนาดนี้นะ แม่ยังนึกย้อนเวลากลับไป แม่ยังคิดว่าหนูจะโตมั้ยน่า โตมาเก้าขวบจะดื้อแบบไหน จะชอบอะไร หรือว่าจะมีเพื่อนแบบไหน แกล้งเพื่อนไหมน๊า(แม่คิดมากเหมือนกัน)
มาร์วินก็ยังคงเป็นมาร์วิน มีความอ่อนโยนในตัวเองและก็มีแววตาที่กระตือรือร้นทำโน้นทำนี้ เด็กๆนี้พลังเยอะจริงๆ มาร์วินให้กำลังใจแม่เสมอมา ถึงแม้ว่าแม่ก็ท้อเหมือนกันนะ แต่หนูก็ไม่เคยทำหน้าให้แม่ท้อเลย
คำพูดของมาร์ิวิน มันมาจากไหนเยอะแยะจัง บางครั้งคำพูดของมาร์วินทำให้แม่หัวเราะทั้งน้ำตาเลยนะ แม่ว่าหนูไม่ใช่เด็กเก้าขวบในบ้างครั้ง แต่บางครั้งก็จะเป็นไอ้เด็กดื้อเก้าขวบเหมือนกัน
ส่วนแม่ก็คงทำในสิ่งที่คิดว่าแม่ทำดีที่สุด ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตามนั้น เป็นกำลังใจให้กันและกันนะลูกชายของแม่ เด็กดีของแม่
เช้านี้มาร์วินก็ยังคงให้กำลังใจแม่เหมือนเดิม แม่มีพลังขึ้นเยอะเลยละ่ ทำงานไปนั่งยิ้มไป แอบมาเขียนไดอารี่เล่มนี้เผื่อให้หนูได้อ่านนะว่าหนูนะเป็นเด็กน่ารักขนาดไหน ^^
***Sweet's Marvin 3C family***
17 พ.ย. 2011 เวลา 10:50 น.
เทคแคร์นะคะพี่นุช ^^
น่ารักจังเลย อย่างนี้คุณแม่ภูมิใจแย่เลย ^^
พี่นุชรู้ไหม ว่าพี่นุชโชคดีมากๆเลยค่ะที่มีลูกชายน่ารักอ่อนโยนแบบน้องมาร์วินค่ะ
น้าจะคอยติดตามการเติบโตของหนูต่อไปนะครับมาร์วิน
เป็นกำลังใจให้ค่ะพี่นุช
คิดถึงพี่นุชเหมือนเคยนะคะ เป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้พี่นุชค่ะ